A Pena do Taño.

A Pena do Taño non está na Chirlateira.

Coroa a aldea onde nacín e foi algo así como un parque de xogos para os nenos do lugar durante a miña infancia.

DSCF7191Estaba chea de recantos para explorar; fascinábanos principalmente a coviña do raposo.
Trepábamos pola pena como a mais rebelde das cabuxas e, de cando en vez ,mancábamos lixeiramente algunha man ou xeonllo, pero ó día seguinte volviamos a subir para o disgusto dos nosos pais, que por moito que nos berraban non conseguían impedir que voltaramos a enredar por alí.
Era a Pena do Taño ademáis, unha estupenda atalaia dende onde controlabamos toda a aldea.

DSCF7211

A rapazada dunha quinta algo mais vella que a miña, fixeran alí sendos pretroglifos en forma de estrela, que ainda a día de hoxe se poden ver; non así outros debuxos que fixeron con pinturas, desparecidos hai algúns anos, pero que aguantaron bastante tempo, e na época na que eu era nena seguían por alí.
Ós da miña quinta nunca nos deu por emular ós nosos predecesores, pero pintabamos cousiñas con cachos de tellas ou ladrillos que duraban o suficiente para demarcar territorios nas disputas entre “aborixes” e “veraneantes” durante a época estival.

Disputas que comezaban a principios do verán e remataban cando firmabamos a paz e nos faciamos amigos, pero ó ano seguinte… volta a empezar jajajaja
E dende esa fantástica atalaia, como non, tamén vixiabamos o que acontecía na Chirlateira.

DSCF7213E moitas daquelas escapadiñas furtivas que argallabamos para explorar os territorios da Chirlateira, foron maquinadas dende aquí enriba; dende o noso cuartel-atalaia da Pena do Taño.
DSCF7222

Advertisements

Puntos de vista.

Ata o de agora puxen fotografías da Chirlateira estando nela, pero esta entrada da terra no mar é intensamente fotografiada dende outros puntos, ofrecendo unha vistosa paisaxe.
Centos, senon miles de fotografías dela deben existir, feitas dende San Antón do Corveiro, en terras cedeiresas.

1Así a vemos dende Vilarrube-Esteiro.

3

45Así se ve dende o monte Eixil:

6

8

Dende o mirador de Parada en Pantín:

9

10

11E de novo dende San Antón:

12

13

14

 

 

 

 

 

 

A Pena.

A Pena chamámosllo á punta da Chirlateira. Á pequena e fermosa península que atopamos logo de atravesar o itsmo. O itsmo atrevesámolo por aquí.

Unha vez alí, pode que moitos se sorprendan do amplo espazo que atopamos, maior do que a simple vista dende fóra da península podemos imaxinar. Ese espazo estivo hai séculos habitado. Debaixo das brañas da seguinte foto aínda se poden intuir os recintos circulares das cabanas do castro que alí houbo.

DSCF8686

Pero do castro xa falaremos noutro momento, hoxe voume centrar na paisaxe.

DSCF8707

Vemos rochas con formas curiosas feitas pola erosión.
DSCF8720

E raro será non atopar algunha lanchiña por alí.

DSCF8721

A herba na punta medra longa e moi verde, e polo medio, roseiras de caravel mariño.

DSCF8733

DSCF8734

Esa herba forma un bó colchón para descansar ó fresco.

DSCF8740

E desfrutar das vistas.

DSCF8747

DSCF8758

DSCF8765

DSCF8775

Semella que o tempo se detén mentres un observa o vó das aves mariñas, os trafegos dos pescadores, o bater do mar nas rochas…

DSCF8749

Anos atrás, había na Pena unha cabana para as ovellas que pacían libres nesos terreos. Unha tarde eu, mais ou menos no mesmo sitio que na foto anterior, levaba a compaña dunha persoa e dun libro, polo que me puxen a lelo en voz alta para desfrutalo os dous. Cando dei por rematada a lectura, decidimos que era hora de ir tirando de volta e, cando nos xiramos para marchar, vemos a todo o rebaño das ovellas moi xuntas, mirando todas elas, cara nós. ¡A saber o tempo que elas levaban alí escoitando os contos sen que  nos deramos conta!

DSCF8751

DSCF8790

DSCF8791

DSCF8796

DSCF8797

DSCF8807

DSCF8818

DSCF8819

DSCF8823

DSCF8827

DSCF8829

DSCF8847

E este conto rematou.

O alto de Castrelo.

A parte mais alta, de camiño á punta da Chirlateira, chámase Castrelo.

Ofrécenos unhas fermosas vistas tanto para o lado de Cedeira como para o de Valdoviño.

castrelo1

castrelo2

Podemos ver a ría de Cedeira.

DSCF8850Tamén a praia de Vilarrube. Incluso a pena furada perto da desembocadura do Forcadas.
Apréciase un gran derrube na seguinte foto, no coto da Burneira. Iso acontece en toda a costa, estase perdendo bastante terreo.

DSCF8851Cara ó lado de Valdoviño, vemos unha sucesión de puntas e cabos ata onde alcanza a vista.

DSCF8856

E finalmente deixo un vídeo coas vistas dende o altiño de Castrelo, todo ó redor.

Baixando ó Puxigho.

O Puxigho é un peirao do lado da ría de Cedeira.  Teño ido de nena cos veciños pero, ainda que disfrutabamos moito alí abaixo, non era o sitio que máis frecuentábamos polo mal acceso que tiña xa por aquel entón.
A última vez que estiven alí foi hai case 5 anos e, aquel día xurei que non voltaría nunca mais, tal fora o sufrimento da baixada e subida. Pero o lugar tírame moito e, con velo en foto non chega. Cada vez que vou de paseo pola Chirlateira e escoito as voces de algúns rapaces que baixan a pescar alí penso ¿Se eles baixan por qué eu non?.

Así que hoxe, deixei ó can na casa para poder chegar ó Puxigho.

Polo camiño arrecendía moi ben, era polas queirogas que espallaban o seu cheiro.

DSCF8992

O camiño estaba, no seu primeiro tramo, complicado, como o lembraba, pero cando cheguei abaixo vin, que se había cinco anos a baixada xa non era fácil, a día de hoxe pintaba aínda bastante peor.

DSCF9008

Vin que alguén fixera unha escada, pero non parecía xa moi segura. En fin, pois a agarrarse á corda máis gorda e baixar como se poda.

DSCF9009

¡E ó fin no peirao! A forma da rocha mais alta sempre me fascinou. O peirao ofrece unha paisaxe que me encanta.

DSCF9016

Estou na ría. Podo ver o porto e parte da Vila.

DSCF9019

Paseo polo peirao e vexo un furado que alguén fixo nunha das rochas. ¿Para facer un amarre?

DSCF9028

Os coios erosioanados polo mar son fermosos.

DSCF9032

DSCF9033

O caravel mariño, a herba namoradeira de San Andrés, medra directamente na rocha.

DSCF9031

Mentres paseo entre as rochas, penso que non vou deixar pasar outros 5 anos para voltar.

DSCF9041

DSCF9045

DSCF9047

DSCF9058

DSCF9059

DSCF9065

DSCF9075

DSCF9101

DSCF9105

E vai chegando a hora de marchar. Según me vou achegando á ribeira e á corda dáme a risa, pensando se poderei co meu cú para subir por alí. Non é para moitas risas, porque se na subida soltas a corda, a caída de costas pode ser moi fastidiada, pero agárrome ben e consigo subir.

DSCF9012

Non é este paseo no que mais distancia teño que percorrer, pero cando chego arriba vou suando . Antes de voltar á estrada, dou unha volta pola fraga da ribeira.

DSCF9135

E tiro unha foto cun marco bravo que puxeron nun monte e mide aproximadamente 1’30 m.

DSCF9157

Logo chego á estrada, xusto a tempo, porque comeza a chover.
Está moi ben, así non teño que regar as espinacas que sementei onte.

De pesqueiros e penas.

Onte fun dar a voltiña con Pancho pola Chirlateira.
Atopámonos coas violetas salvaxes que adornan o camiño.

violetas

Dirixímonos hacia uns pesqueiros que hai do lado da ría de Cedeira, que son dos máis azosos, mentres polo camiño, rebulían as bolboretas que se pousaban e se erguían constantemente.
camiño_pesqueiros

Atopamos unha xoaniña nun toxo. A primeira que vimos este ano.

xoaniñaE por fin chegamos ós pesqueiros, dende onde se pode ver a entrada da ría.

entradariaA praia de Vilarrube e o faro da Robaleira.

praiavilafarorobaA capela de San Antonio do Corveiro.

sanantonioE unha auga moi clara, que deixa albiscar o que hai no fondo.
augaclaraBotamos a última ollada e subimos polo mismo camiño; aínda temos que ir visitar unha cousa antes de marchar para a casa.

pedrasriaVemos unha aberiota solitaria no camiño.

aberiota1

aberiota2E agora xa albiscamos o próximo destino neste pequeno paseo; o penedo no que xogaba cando era unha nena cos veciños. Sí, eramos algo cabras jejeje

PenedoChegamos ó pé del e boto un ollo lembrando como me gustaba xogar alí anos atrás

penedo2Busco o lugar por onde subiamos e penso no cabras que eramos xa de ben cativos porque non me resulta de todo sinxelo subir. O certo e que por aquel entón estabamos moi ben entrenados, porque a Pena do Taño (meirande que esta) preside a nosa aldea, e por suposto, tiñámola mais que explorada, e subiamos todos os días, para desesperación dos nosos pais.

Cando subo a esta, vexo que está practicamente toda cuberta de vexetación, polo que non vou a poder percorrer a parte mais alta como cando era nena.

penedo3O penedo queda agora camuflado detrás duns loureiros.

penedo4Seguimos o noso camiño e vemos a cabana das ovellas dun veciño á que tamén nos achegabamos de cativos nas nosas “exploracións”. Ás veces asomábamonos para ver se había cabras ou ovellas alí dentro e, nos últimos anos, coa cabana xa fora dese uso, para ver se foran durmir alí os corzos ou os xabaríns

cabanaovellasSeguimos o camiño que leva a un fermoso peirao do lado da ría, pero non baixamos. Aproveitamos que está o monte limpo para bordear a ribeira e subir ata a pista da Burneira sen ter que dar a volta por onde viñemos.

monteeucaliptosHai moitas árbores que nos impiden unha vista completa da ría, pero ainda se van albiscando cousas polo camiño.

faroriaDespois de pasar os eucaliptais, metémonos na fraga que medra pola ribeira.

panchofragapedras

primulas

fento

pulmonaria

fragaribeiraE cando nos enchemos de fraga, subimos hacia os eucaliptais e a estrada para voltar para a casa.

subindocarreteraE ata outra!

primaveras

O Peirao da Xebra.

O Peirao da Xebra, ven sinalado nos mapas como a praia de Graxal. Non hai moitos anos que me enterei diso, para nós sempre foi o Peirao da Xebra así que eu sigo a chamarlle así.
Cando era nena podía baixar sen moito problema. O camiño, se ben non era o máis azoso do mundo, non entrañaba demasiados perigos, pero, co paso dos anos e o desgaste da costa, aquel camiño prácticamente desapareceu, e hoxe en día baixar xa non é cousa doada.

1

Iníciase a baixada atravesando uns espiños que hai no cimal. No verán atoparemos fácilmente unha nube de insectos a rebulir.

xebra2

xebra3

Pancho, que acostuma a acompañarme nos meus paseos, non pode baixar ó peirao.

xebra4

O camiño polo que se chega á praia de coios é algo complicado, baixando polos cantís.

xebra5

Difícil baixada, pero merece a pena para poder desfrutar do peirao.

xebra6

xebra7

A pequena praia está rodeada de outos cantís.

xebra8

Se logramos chegar abaixo desfrutaremos dunha cala recollida e protexida do vento. Con temperaturas agradables coa mínima raiola de sol que se asome, incluso no inverno.

xebra9
Hai que ter coidado ó meterse na auga coas pedras do fondo.

xebra10

Cando baixaba sendo unha nena, entretíñame un bó anaco curioseando nos refugallos que o mar deita nos coios da beira, ilusionada con atopar algo que chegara de moi lonxe, e ás veces atopábao; un chisqueiro promocional dun bar estranxeiro, ou cousas así. Agora fíxome mais en cousas erosionadas polo mar que me resultan moi feitiñas, como este pedazo dunha boia.

xebra11

Lembro cando baixábamos con algún veciño que ía de pesca. Era pasar alí todo o día, coa tortilla e todo o lote.
¡E veña a desfrutar do mar!

xebra13

xebra14

xebra15

xebra16

xebra17

xebra18

xebra19

E cando se nos fai hora de voltar, só nos queda desfacer o camiño de baixada. Agarrados ás cordas penduradas polo cantíl, voltamos a subir.

xebra20

¡E ata outro día!

xebra21