O complexo acceso ó castro da Chirlateira.

Xa teño falado algunha vez de que para acceder á Pena, o que ven sendo a punta mesma da Chirlateira e onde hai un castro, hai que pasar por un itsmo e, que este non é de todo natural, pois posúe partes de recheo de pedra feito por man do home. Pero esa non foi a única manipulación feita no acceso e hoxe imos falar das demáis, pero para comezar polo principio e recoller o acceso completo comezo repasando tamén a baixada ata o itsmo, que vemos nas seguintes fotografías:
Imaxe
Imaxe

Imaxe

Nas dúas seguintes pódese apreciar o recheo no itsmo:

Imaxe

Imaxe

Logo de atravesar o itsmo veremos que o camiño continúa feito na rocha. Foi aberto a través dun enorme peñasco que cerraba o paso ata a Pena. Así vemos a entrada:

Imaxe

Imaxe

Imaxe

E seguimos o camiño atravesando a rocha:

Imaxe

Imaxe

Se mentres baixamos, ollamos para atrás, verémolo así:

Imaxe

Imaxe

Logo de atravesar ese grande peñasco e continuar camiñando, veremos que o camiño segue atravesando outra rocha mais pequena.

Imaxe

Imaxe

Imaxe

Imaxe

Imaxe

Imaxe

Logo de atravesar a segunda rocha e avanzar un pouco, chegamos a un punto no que o camiño perde forma debido ós derrubes producidos nesta zona da costa nos útlimos anos. Na seguinte foto, veremos que despois de onde se atopa o can, o paso é complicado.

Imaxe
O paso por aquí non é apto para personas con vertixe, nen sequera moi recomendable para persoas que non a teñan. Cada vez que paso por alí vexo como a cousa se complica e a última vez que fun, ainda estando acostumbrada e coñecendo ben o camiño, vino moi difícil, polo que non recomendo a ninguén que se aventure a ir só por aí. Un esvarón pode rematar nunha caída de varios metros, mellor levar compaña e teléfono móbil.
Imaxe

Logo de pasar ese punto, o camiño volta a ser livián, e continúase sen maior problema.

Imaxe

Imaxe

Xusto na última subida denantes de chegar á Pena agárdanos unha sorpresa.

Imaxe

Vemos ós nosos pés o camiño.

Imaxe

Pero se nos desplazamos hacia a dereita e subimos por unhas rochas para ver o perfil do camiño, veremos que éste, como o itsmo, tamén ten o seu recheo de pedra, imos camiñando sobre un camiño artificial.

Imaxe

Imaxe

Imaxe

E xa só nos quedan uns metros para chegar ó castro.

Imaxe

Semella unha animalada de traballo este acceso tan complicado, pero pensando que non necesitan foxos nin murallas, que os cantís son a mellor defensa, e que tendo un acceso tan pequeno a través dun itsmo moi estreito o castro é doado de defender (ou iso me parece a min sen ter idea de maniobras de batalla) vemos que está nun lugar privilexiado.

Imaxe

Imaxe

Imaxe

Advertisements

Qué me contas?

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s